Konya Bölgesi Halı ve Seccadeleri
Konya bölgesi seccade ve halıları Karapınar, Sille, Obruk,
İnlice Köyü, Lâdik, Sarayönü, Ereğli ve Karaman'ı içine alır. Bu halı ve
seccadeler, yöre adlarıyla tanınır. Baklava, düğüm ve sekizgen yıldızlar
geometrik bölümleri birbirine bağlar. Baklavalar çift yönlü koç boynuzları,
kancalı sekizgenlerle dolgulanır. Bazen kancalı ve kademeli sekizgenler (Memling
veya Türkmen Gülü motifleri) zemin örneğini meydana getirir. Seccadeler tek veya
çift mihraplı olabilir. Tek mihraplılarda zemin ince sütuncuklarla bölümlenir.
Mihrap nişleri kademeli ve kancalıdır. Kufi süsler bordürlerde sadeleşerek devam
eder. Yaprak, karanfil, iri kartuşlar içinde lale, sümbül ve karanfiller bunları
zenginleştirir. Alt ve üst bordürlerde küçük nişler sıralanır.

Lâdik seccadeleri ve diğer Konya bölgesi halılarının düz
bordürlerinde görülen kıvrık dal motifi, Uşak bordürlerinden gelmedir. Diğer
Uşak halılarından gelen 'S' kıvrımları, kufi taklidi süslemelerle dörtlü
yaprak ve baklava motifi de vardır.
Sonraları Uşak halılarından gelen çeşitli motifler, Konya
bölgesi halı ve seccadelerinde etkili olmuştur. Kancalı ve kademeli baklavalar
ve sekiz kollu yıldızlarla dolgulanmış baklava şemasını veren Karaman
halılarının geometrik kompozisyonu 15. yüzyıl Avrupa ve Flaman resminde Memling
ve Van Eyck' de görülür.
Konya bölgesinde Lâdik en önemli merkez olarak bugün de
etkisini sürdürmektedir. Bun'ların bordur ve sütuncukları saray grubundan gelir.
Konya halılarının kancalı sekizgen motifleri. Tekke, Yomut,
Saryık, Ersari, Salor ve Afgan halılarında değişerek yaşamakta olup, bölgeler
arası göçler bu durumu yaratmıştır. Türkmen halılarının en nadirlerinden Salor
halılarında geçmeli dörtlü motifler de Konya'dan gelmedir.
Lâdik Seccadeleri
Lâdik Osmanlı saray seccadeleri etkilerini, kendi bölge
karakteri ile en iyi kaynaştıran bir merkezdir. Kalite olarak Gördes ve Kula'dan
sonra gelir. Mihrap bir veya üç nişli olur, orta niş daha geniş ve yüksektir.
Nişler ince dekoratif sütuncuklar üzerine dayanmaktadır. Bunlarda mihrabın üst
ve alt tarafında ayetlik, tabanlık kalkar, yerine bazen üst, bazen altta geniş
dikdörtgen boşluklara uzun saplı lale, çiçek ve ağaç motifleri yan yana
sıralanır ki, Lâdik için karakteristiktir.
Tek nişli mihraplar düz üçgen biçiminde kademeli ve dıştan
çengellidir. Tepede alem yarım ay şeklindedir. Bazen içten küçük karanfiller
sarkar, zemini boş, bazen ortasında tarihi bulunur.
Üç nişli mihraplar sütunlu veya sütunsuz olur. Çok canlı olan
renkler, mihrap zemininde kırmızı veya koyu mavi, bordürlerde sarı, mor ve
nadiren yeşil olarak görülür.
Bu cins seccadeler, Transilvania Kiliselerinde çok bulunduğu
için o isim altında da tanınırlar.
SPONSOR
Kapadokya Otelleri -
Otel - Uçak Bileti - Antalya
Otelleri - Bodrum
Otelleri
Kırşehir Seccadeleri
Orta Anadolu'daki bu merkezin basamaklı iki veya üç konturlu
çengelli mihrap şekli, Gördes ve Lâdik seccadelerinde de görülürse de,
elimizdeki Kırşehir seccadeleri, 18. yüzyıl sonu ve daha çok 19. yüzyıldan
kalmadır.

Genellikle büyük boyda 1.50 x 2.50 metre arasındadır.
Simetrik çift mihraplı olanları da vardır. Düğümleri kaba, renkleri soluktur.
İki veya üç çeşit kırmızı karakteristiktir, diğer renkler mavi, yeşil, sarı,
siyah, açık kahverengi ve krem'dir. Esas bordürler sarmaşık ve servi gibi bitki
motiflidir. Dar bordürlerde Kulanın ince şeritleri veya Gördes bitki desenleri
görülür.
Mucur Seccadeleri
Kırşehir' in kazası olarak yörenin seccadelerine benzer. Plan
ve desen, Lâdik etkisi altındadır. İlk örnekleri 17. y sonuna kadar iner.
İnce kademeli birkaç konturlu mihrap alemli, tek veya çift
taraflıdır. Ortasında kandilden başka bir yaprak veya çiçek vardır; içinden ve
kenarlardan küçük çiçekler sarkar. Mihrap zemini düzdür, bazen ortada madalyon
görünür. Alınlıkta ibrik ve yarım baklava süslemeler, ayetlikte, Lâdikleri' leri
andıran geometrik motifler vardır. Mor renk bunlar için karakteristiktir, bundan
başka parlak renkler, üç çeşit kırmızı ve mavi, sarı siyah, beyaz, az yeşil
kullanılmıştır. Mucur' da aynı özelliklerle saf seccadelerde yapılmıştır.
Milas Seccadeleri
18. yüzyılda ortaya çıkan Milas seccadeleri, canlı ve parlak
renkleri, değişik mihrap şekilleri, uzun havları ve saçakları ile kolayca
tanınır. Mihrap çok defa boğumlu olup, üst kısmında bir baklava teşkil
etmektedir. Bazen bordur, mihrabın iki katı genişliğindedir. Mihrabın üstünde
bir alem, kenarlarda stilize küçük çiçek veya yapraklar, zeminde geometrik
dolgular vardır.
Alınlık simetrik olarak stilize çiçeklerle süslüdür. Zemin
çok defa koyu şeftali kırmızısı, bordürler sarı ve yeşildir, beyaz ve erguvani
renklerle lacivert de görülür. Bordur şeritlerinde görülen parlak sarı renk de,
bunların özelliğidir. Bu ince şeritler zigzag motifleri ile süslüdür. Gördes
seccadelerinin tiplerini Uşak ve Bergama etkileri ile birlikte devam ettiren
Milas seccadelerine, Kulanın bordur desenleri de karışır. Beyaz zeminli Uşak
seccadelerini (Transilvania tipi) aynen taklit eden örnekler vardır. Milas
seccadeleri melez bir kompozisyon gösterdiğinden, bazen Melez adı ile tanınır.
Bergama Seccadeleri
17. yüzyıldan gelen Bergama seccadelerinde yalnız yün
kullanılmıştır. Argaçlar çift bükümlü tabii beyaz kalın yün iplik, arışlar tek
bükümlü, kırmızı, pek ender kahverengi yün ipliktendir. Düğümler pek sık
değildir. Bunlarda kiraz kırmızısı, sarı, ceviz yeşili, mavi renkler, bazen
aynı rengin iki tonu bir arada görülür. Tek ve çift üçgen mihraplar, asılı
kandil ve köşeli kıvrık dallarla süslemelidir. Bitki motifleri geometrik
şekillere yaklaşacak kadar stilize edilmiştir. Bordur, kartuşlar arasında
Rûmiler ve kıvrık dallı stilize çiçekler, dar bordürde şematik üçlü yonca örneği
görülür. Bergama seccadeleri çok defa diğer karakteristik Anadolu seccadelerinin
çeşitli unsurlarının karışmasından ve değişmesinden meydana gelmiştir.

Hayvan postu motifi ile yapılmış seccadeler de Türk halı
sanatı içinde çok karakteristik bir grup meydana getirir. Bunlarda pars postunun
gerilmiş, benekli şekli, üsluplanmış halde halının bütün zeminini
doldurmaktadır. Hayvan postu üzerinde namaz kılmak, eskiden beri alışılmış
olduğundan, bu postların seccadelere örnek olması pek tabiidir. Bu çeşit
seccadelerin en eskileri 17. yüzyıldan kalmadır.
Bütün Anadolu küçük seccade tezgâhlarında 18. yüzyıl sonunda
kalite düşmekle beraber, eski örneklere bağlı kalınmış olup, 19. yüzyıl
sonlarına kadar bozulma arttığı halde, bölge karakterlerini tanımak yine de
mümkün'dür.
Selçuklu halı motiflerini ve renklerini devam ettiren bu
halılarda, devetüyü sarısı, tabii beyaz, iki kırmızı, mavi, ceviz yeşili,
kahverengi ve iki renk turuncunun yan yana kullanılması bunu gösterir.
Seccadeler de Selçuklu üslubunu yaşatır. Bunların
karakteristik mihrap nişleri diğerlerinden ayrılır. Kanca veya kıvrık dallı
şeritlerle çevrilidir. Dik açılı mihrap yanlarda paralel uzanarak altta içe veya
dışa sekizgen girinti yapar. Bir tarafı açık sekiz genli mihrap nişlerinin
ortası baklava dolguludur. Geniş bordürlerde Selçuklu seccadelerinin çok sevilen
kufi yazı süsü ve uçları kanca ile biten 'S' kıvrımları, kanatlı palmetler, dar bordürlerde 'S' ler ve asma kıvrımları ve küçük baklavalar
kullanılmıştır.
Halılarda geometrik motifler yanında kuvvetle üsluplanan
bitki motifleri de geometrik düzene uymakla beraber, bordürlerde ve 19.
yüzyıldan sonraki halılarda natüralist çiçek ve yaprak motifleri görülür.
Hereke halı
ve seccadeleri
Partner Sitelerimiz